podłączenie

Jak to podłączyć?

Tylna ściana urządzenia nie wygląda zbyt imponująco, jednak warto na nią rzucić okiem.

Pytań o to, w jaki sposób należy podłączyć odtwarzacz do sprzętu audio - video jest wbrew pozorom bardzo dużo. Od czego zacząć? Zapewne aby cokolwiek usłyszeć i zobaczyć, w pierwszej kolejności niezbędne będzie

Okablowanie analogowe

SCART (AV)

W zależności od tego, jakim sprzętem audio - video dysponujemy, trzeba dobrać odpowiednie okablowanie. Zakładamy, ze nasz zestaw składa się z:
1. telewizora - zwykłego o proporcjach obrazu 4:3 lub panoramicznego (szerokoekranowego) o proporcjach obrazu 16:9
2. amplitunera lub wzmacniacza z dekoderem Dolby ProLogic / Dolby Digital / DTS (patrz Definicje)
3. zestawu głośnikowego 5.1 (pięć kanałów audio + subwoofer) lub 5.0 (pięć kanałów audio bez subwoofera)

Pierwszym krokiem moze być najprostsze podłączenie odtwarzacza do TV za pomocą kabla typu Euro (SCART). Zapewnia ono bardzo dobre odtwarzanie obrazu przy pomocy sygnału RGB (Red - czerwony, Green - zielony, Blue - niebieski). Oznacza to, ze każdy kolor składowy jest przesyłany do TV oddzielnie. Tym samym kablem jest również przesyłany sygnał audio, a także, jeśli pozwala na to TV, sygnał w standardzie S-VHS. Pełny opis tego złącza znajduje się na obrazku poniżej.

W opisie widać na których końcówkach złącza pojawia się sygnał RGB. Zwróćcie uwagę, że pin 16 nazywa się RGB switch. Jeśli odbiornik TV obsługuje pełne złącze SCART, to jeśli jest włączony (odbieramy jakiś program), to po włączeniu naszego DVD na tym pinie pojawia się sygnał, który automatycznie przełącza TV na to wejście sygnału video. Niektóre telewizory potrafią nawet same się włączyć z tryby Standby.
Jak widać złącze to obsługuje również stereofoniczny sygnał audio. Dźwięk z tego złącza będzie słyszany w głośnikach telewizora. Oczywiście jakość wejścia audio w złączu SCART jest, powiedzmy, średnia i w zasadzie używajmy tego dźwięku jak najrzadziej (czasem oglądamy jakiś marnej jakości film np. wieczorem, kiedy chodzi tylko o to, aby coś słyszeć i nie zatruwać życia sąsiadom).
Jedna ważna rzecz: istnieją różne kable typu SCART: pełne i niepełne. Pełne zawierają pełne 21 żył sygnałowych. Dobry kabel można łatwo poznać po jego grubości. Im grubszy, tym lepszy, ponieważ żyły sygnału RGB są grubsze i lepiej ekranowane, co poprawia jakość obrazu. Najczęściej mają pozłacane końcówki. Kable SCART niepełne, zawierają zazwyczaj tylko linię Composite Video (zespolony sygnał video - piny 17 i 16) oraz stereofoniczne sygnały audio. Są cieńsze, gorzej ekranowane i bardzo tanie. Dobry kabel SCART, to wydatek rzędu 70-150 zł. A więc nie oszczędzajmy na jakości obrazu. Zdjęcie średniej jakości kabla SCART - poniżej.

Jeszcze uwaga dotycząca długości kabla SCART. Kabel nie powinien być dłuższy niż 2,5 m. Oczywiście w sklepach spotkacie nawet i 10m kable, ale liczcie się z pogorszeniem jakości obrazu. Często większość z Was nie zauważyłby różnicy, ale fizyka robi swoje - tłumienie sygnału jest wtedy znaczne. Optymalna długość kabla to 75cm ( dlaczego tak jest opisywał nie będę - fizyka, fizyka... ). W sklepach jednak nie spotkacie tej długości. Najczęściej są produkowane w długościach 0,5m, 1m, 1,5m, 2,5m.
I to właściwie wszystko jeśli chodzi po podstawowe podłączenie dvd do telewizora - już można oglądać filmy :)

S-VHS (S Video)

Jeśli odbiornik TV na to pozwala, możemy podłączyć odtwarzacz za pomocą kabla S-VHS zwanego czasem Super Video. Jest to standard powstały w wyniku prac nad standardem VHS, ale o nieco lepszych parametrach, głownie z powodu większej ilości wyświetlanych linii S-VHS - 625, VHS - 270 do 320). Nieco inaczej wygląda też samo wyjście sygnału. Oddzielnie luminancja (jasność obrazu) i chrominancja (kolor). Zapewnia to lepszą jakość obrazu. Widok przykładowego kabla poniżej.

Oczywiście obowiązuje ta sama zasada co do jego długości i jakości. Im krótszy, tym lepszy. Grubość (ekranowanie i żyły sygnałowe!) i złocone końcówki też są ważne. Czasem możemy spotkać kable-przejściówkę S-VHS na SCART. Pamiętajmy, ze aby taki kabel zadziałał, TV musi umieć obsłużyć standard S-VHS przez wejście SCART. Najczęściej wymaga to ustawienia samego TV w ten tryb wejścia.

Composite Video (Video)

Najprostszym sposobem na podłączenie dvd do telewizora jest złącze Composite Video, opisane jako Video. Złącze na dvd jest koloru żółtego. Za pomocą tego wyjścia podłączymy urządzenie zwykłym kablem RCA (popularny CHINCH) - jeśli TV ma takie wejście (zazwyczaj koloru żółtego lub białego). Jeśli zaś nie, możemy zaopatrzyć się w kabel typu RCA -> SCART i po kłopocie. Zazwyczaj kabel taki posiada również dwie końcówki do podłączenia analogowego sygnału audio, jednak wtedy kończą się możliwości podłączenia wyjść analogowych np. do amplitunera lub wzmacniacza.

Progressive Scan (Component)

Wyjście typu Progressive scan jest kompatybilne ze standardem RVB i w zasadzie jego podłączenie ogranicza się do włożenia odpowiednich kolorów wtyczek do urządzenia oraz TV. Nie znajdziemy tu przejściówek ani zamienników. Standard ten zapewnia bardzo wysoką jakość obrazu, dzięki specyficznemu systemowi przesyłania sygnału oraz podwojeniu częstotliwości półobrazów w TV. Jeśli telewizor nie posiada tego wejścia, nie będziemy mogli go użyć. Przełączając dvd w tryb Progressive scan, jeśli mamy podłączony odtwarzacz przez złącze SCART, możemy uzyskać obraz, jednak może on być zniekształcony, kolory wyblakłe, a geometria obrazu wykraczająca poza część widzialną. Polecam jednak stosowanie tego wyjścia osobom, których TV je posiadają - sami zobaczycie różnice.

Audio Out

Tego wyjścia raczej nikomu tłumaczyć nie muszę. Jest to standardowe wyjście sygnału audio w formacie RCA, zwanymi popularnie CHINCH. Wyprowadzony jest nimi sygnał analogowy audio dla kanału Lewego (L - kolor biały) oraz prawego (R - kolor czerwony). Tak samo podłączamy je do wzmacniacza / amplitunera lub do kabla typu RCA -> SCART. Kilka słów o kablach. Chcąc słuchać muzyki za pomocą tego wyjścia (polecam!!! - jakość jest naprawdę dobra), musimy zaopatrzyć się w kable stereo RCA. Jeśli zainwestujemy w grube kable ze złoconymi końcówkami, możemy mieć pewność, że brzmienie będzie naprawdę doskonałe. Zapewniają to układy wyjściowe odtwarzacza. Koszt takich kabelków to jakieś 100zł za długość 0,75m. Jest to również optymalna długość; krótsze też będą dobre, ale mogą być zbyt naprężone lub załamane (to bardzo niedobrze). Kable dłuższe zaś, wprowadzają tłumienie sygnału oraz zwyczajnie się plączą i - uwaga - bardziej "łapią" zakłócenia elektromagnetyczne.

Okablowanie cyfrowe

Coaxial

Pierwsze wyjście cyfrowe elektryczne. Określenie elektryczne oznacza, że sygnał cyfrowy jest przesyłany do amplitunera / wzmacniacza za pomocą prądu elektrycznego. W zasadzie jest to zwyczajny kabel wykonany z miedzi, dobrze ekranowany (z grubą powłoką antyzakłóceniową). Kiepskiej jakości kabel cyfrowy jest dołączany w zestawie z dvd. W praktyce kable cyfrowy powinien być dość gruby (na oko), co stanowi o jego ekranowaniu oraz grubości żyły sygnałowej. Wykonywane są one ze specjalnych mieszanek miedzi, zapewniające minimalne tłumienie sygnału cyfrowego. Sygnał cyfrowy jest zdecydowanie mniej podatny na zakłócenia od analogowego. Jeśli jednak takie zakłócenie złapie, to objawy są bardzo różne, ponieważ ilość przesyłanych nim informacji zakodowanych cyfrowo jest dość duża. Mówi się ( co jest prawdą), ze kable typu COAXIAL są "lepsze", ponieważ mają większą przepustowość. W praktyce dla przeciętnego ucha jest to nie do uchwycenia.
Złącze typu COAXIAL służy do podłączenia jedynie z amplitunerem lub dekoderem Dolby Digital / DTS. Czasem za jego pomocą łączy się też (i można z powodzeniem słuchać) muzyki audio przez to złącze w formacie PCM. Jednak o takim rozwiązaniu napiszę w dziale Akustyka a sprzęt. Wyjściem tym nie można podłączyć dvd do telewizora, chyba że TV posiada takie wejście.

Optical

Cyfrowe wyjście optyczne, zwane również TOSLINK. Posiada wszelkie zalety wyjścia Coaxial, z tą różnicą, ze ma nieco mniejszą przepustowość (niezauważalnie dla ucha), oraz sygnał jest przesyłany za pomocą światła generowanego przez laser. W istocie rzeczy, jest to zwykły światłowód. Specyficzna jest też wtyczka i samo gniazdo, które jest chronione za pomocą zatyczki lub uchylnej mini-klapki.

Podłączenie za pomocą tego złącza musi być również do urządzenia, które je obsługuje. I w tym przypadku nie znajdziemy żadnych przejściówek. Jedynie co, to łączki do podłączenia kilku kabli w jeden dłuższy, ale tłumienie sygnału w takich kablach jest dość duże. Zasada jest taka że im krótszy, tym lepszy - polecam 0,75 - 1m. Jego maksymalna długość nie powinna przekraczać 10m. Powyżej tej granicy mogą (ale nie muszą) powstawać zaniki sygnału, błędy itp. A wiec połączenie np. dwóch 10-metrowych kabli może nie przynieść oczekiwanego rezultatu.
Połączenie za pomocą TOSLINK gwarantuje brak wszelkich zakłóceń elektromagnetycznych. jednak ma swoje wady. Przede wszystkim kabel jest dość delikatny i wrażliwy na zginanie. Może się zdarzyć, że go niechcący złamiemy. Wtedy nie ma mowy o naprawie. Są to jednak przypadki skrajne i sporadyczne. Koszt dobrego kabla optycznego to 50-150zł.

Podłączenie odtwarzacza do amplitunera / wzmacniacza*
* obrazki amplitunera i telewizora są przykładowe

Konfiguracja 1

Zacznijmy od najprostszej konfiguracji. Niezbędne będą:
1. kabel typu SCART (pełny, 21. żyłowy)

Taka konfiguracja pozwoli na oglądanie większości filmów na naszym TV, jednak czasem dźwięk nie będzie słyszany, ponieważ filmy DivX lub XviD nagrane z dźwiękiem AC3 (Dolby Digital) prześlą cyfrowy strumień audio wyłącznie na wyjścia cyfrowe (COAXIAL, Optical).
Schemat podłączenia:

Konfiguracja 2

Niezbędne:
1. kabel typu SCART (pełny)
2. kabel optyczny (TOSLINK)

Jak widać, tym razem potrzeba już trzech elementów zestawu kona domowego: odtwarzacza DVD, amplitunera / wzmacniacza z optycznym wejsciem cyfrowym (oraz dekoderem) i telewizora.

Rozwiązanie to umożliwia:
- oglądanie bardzo dobrej jakości obrazu
- słuchanie dźwięku cyfrowego wielokanałowego Dolby Digital, DTS
- słuchanie dźwięku audio (płyty CD, mp3, wma)
- słuchanie dźwięku przez TV

Konfiguracja 3

Niezbędne:
1. kabel typu SCART (pełny)
2. kabel cyfrowy COAXIAL

W tym przypadku, również niezbędny staje się amplituner / wzmacniacz z wejściem cyfrowym i dekoderem. Oprócz zastosowanego kabla cyfrowego, konfiguracja niczym nie różni się od poprzedniej.

Konfiguracja 4

Niezbędne:
1. kabel SVideo
2. kabel cyfrowy Optical

Podłączenie jest proste i gwarantuje bardzo dobrą jakość obrazu i dźwięku, jednak włączając tylko sam TV dźwięku nie będzie!! Niezbędne staje się użycie amplitunera / wzmacniacza.

Rozwiązanie to umożliwia:
- oglądanie bardzo dobrej jakości obrazu
- słuchanie dźwięku cyfrowego wielokanałowego Dolby Digital, DTS
- słuchanie dźwięku audio (płyty CD, mp3, wma)

Konfiguracja 5

Niezbędne:
1. kabel SVideo
2. kabel cyfrowy COAXIAL

Identyczna jak poprzednia (4), z różnicą jedynie w wykorzystanym kablu cyfrowym.

Niezbędne:
1. kabel Video
2. kabel cyfrowy COAXIAL lub
kabel cyfrowy Optical

Najprostsza z możliwych konfiguracji połączeń umożliwiających uzyskanie dźwięku wielokanałowego. Niestety jakość obrazu może być znacznie gorsza niż przy użyciu kabla SCART lub SVideo. Oczywiście nie jest możliwe uzyskanie dźwięku tylko przez odbiornik TV.

lub

Rozwiązanie to umożliwia:
- oglądanie zadowalającej / dobrej jakości obrazu
- słuchanie dźwięku cyfrowego wielokanałowego Dolby Digital, DTS
- słuchanie dźwięku audio (płyty CD, mp3, wma)

Konfiguracja 8 (9)

Niezbędne:
1. kabel SCART (pełny)
2. kabel cyfrowy Optical
3. zestaw kabli stereo, analogowych audio RCA (CHINCH)

Prezentowane rozwiązanie jest dość skomplikowane i nieco droższe od poprzednich, jednak bardzo uniwersalne. Oferuje tak doskonałą jakość obrazu i dźwięku przez odbiornik TV, jak i amplituner / wzmacniacz. Podłączenie pary kabli analogowych stereo umożliwia skorzystanie z dobrodziejstw doskonałego brzmienia audio odtwarzacza, przy odsłuchu płyt CD. Jednocześnie możliwości przełączania się między trybami wejść (analog/cyfrowe) oraz umożliwia pełne wykorzystanie możliwości naszego sprzętu.

Rozwiązanie to umożliwia:
- oglądanie bardzo dobrej jakości obrazu
- słuchanie dźwięku cyfrowego wielokanałowego Dolby Digital, DTS
- słuchanie dźwięku audio (płyty CD, mp3, wma) przez wyjścia cyfrowe
- słuchanie dźwięku audio (płyty CD, mp3, wma) przez wyjścia analogowe
- w przypadku filmu z dźwiękiem AC3 możliwość natychmiastowego przełączenia się na amplituner / wzmacniacz
- słuchanie dźwięku przez TV
- użycie odtwarzacza jako CD Playera bez konieczności włączania TV

Oczywiście zamiast kabla Optical, w identycznej konfiguracji można użyć kabla cyfrowego COAXIAL. Wybór pozostawiam użytkownikom. Jakość jest prawie identyczna, a dla tej klasy sprzętu, trudno mówić o jakichkolwiek różnicach w brzmieniu.
Informacje o brzmieniu, różnicach i klasie sprzętu, będą dostępne w dziale Akustyka a sprzęt.

Konfiguracja 10

Użycie wejścia / wyjścia Component video (Progressive scan).
Wymaga podłączenia odtwarzacza specjalnym trójżyłowym kablem zakończonym wtykami RCA bezpośrednio do TV (odbiornik musi obsługiwać ten format raz posiadać odpowiednie wejście) lub amplitunera (jeśli wykorzystujemy amplituner jako przełącznik źródeł video). Oczywiście niezbędne jest podłączenie którymś z kabli cyfrowych oraz (ewentualnie, a zalecane) kablami analogowymi stereo. Jest to zaawansowana konfiguracja, wiec osoby bezpośrednio zainteresowane odsyłam do instrukcji obsługi (również amplitunera / telewizora) lub ewentualnie proszę o pytania na email.

Podsumowanie

Oczywiście pokazane konfiguracje sprzętu nie wyczerpują wszystkich możliwości. Jednak pokazałem najczęściej spotykane oraz najpraktyczniejsze. Mnogość wyjść w 550-tce stanowi o jej uniwersalności, co w połączeniu z doskonałym brzmieniem, plasuje ten model DVD wysoko w swojej klasie jakości. Niestety brakuje wyjść analogowych typu 5.1 z wewnętrznego dekodera AC3/DD/DTS, co obsługuje bliźniaczy model Philips DVP720SA. Zaznaczyć należy, ze procesor na którym oparta jest 550-tka potrafi obsłużyć i zdekodować cyfrowy strumień wielokanałowego audio.